Monday, October 16, 2017

கமலி காத்திருக்கிறாள்...

பகுதி:  14

இதற்கு முன் பகுதி:  http://jeeveesblog.blogspot.in


வீட்டிற்கு வந்திருந்திருந்தவர்களின் அவரவர் துறை சார்ந்த திறமைகள் பற்றி ப்ரியாவிற்கு நிறைய மரியாதை இருந்தது.  பல அவர்களைப் பற்றி தன் கணவன் சொன்னது என்றாலும்  பொதுவெளியில் பழக்கமுள்ள அவளும் அவர்களைப் பற்றி நிறையத் தெரிந்திருந்தாள்.  போன வாரம் அவள் படித்த அந்த பிரபல பத்திரிகை கூட  பெரியவரை யாரோ பேட்டி கண்ட கட்டுரை ஒன்றை வெளியிட்டிருந்தது.

இவர்கள் எதைப் பற்றித் தன்னிடம் பேச வந்திருக்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை.   அது எது பற்றி என்றாலும் தனக்கு இவர்களால் ஆயிரம் நன்மைகள் விளையப் போவதாக இருந்தாலும் தன் அரசுப் பணிக்குப் பங்கம் விளைவிக்கக் கூடிய எதுவொன்றையும் செய்து விடக் கூடாது என்ற தீர்மானம் ப்ரியாவின் உள்ளத்தில் வலுப்பட்டது.

"சாப்பாடு ஏஒன் அம்மா.. திருப்தியாய் இருந்தது.." என்றார் பெரியவர். அவரே தொடர்ந்து "அலுவலக நாள் அன்று  உங்களைத் தொந்தரவு செய்து விட்டோம்" என்றார்.    அவரின் குரல் ஒரு பார்மாலிட்டிக்காக அவர் அதைச் சொல்வது போல இல்லாமல் உண்மையிலேயே அதற்கு வருந்துவது போலிருந்தது.

"வித் ப்ளஷர்." என்றாள் ப்ரியா.  "என் கணவர் உங்களைப் பற்றி நிறையச் சொல்லியிருக்கிறார்.  சமூகத்தில் உங்கள் பெருமைகள் பற்றியும் நான் நிறையக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.  எங்கள் வீட்டிற்கு நீங்கள் இருவரும் வந்தது எங்களுக்கு வாழ்க்கை பூராவும் பெருமை அளிக்கிற விஷயம்.
'இவர்கள் வந்திருந்தார்கள்' என்று அக்கம் பக்கத்தில் கேள்வி பட்டால் கூட 'அப்படியா?'  என்று ஆச்சரியப்படுவார்கள்.  எங்களுக்கு ஒரு வார்த்தை சொல்லியிருக்கக் கூடாதா?.. உங்கள் தயவில் நாங்களும் அவர்களை நேரில் பார்த்திருப்போம், இல்லையா?" என்று ஏமாற்றத்துடன் நிச்சயம் சொல்வார்கள்..  நீங்கள் எங்கள் வீட்டிற்கு வந்தது எங்கள் குடும்பத்திற்குப் பெருமை.. " என்றவள்,  அவர்களின் விஜயம் பற்றித்  தெரிந்து கொள்ளும் ஆவலில், "ஏதோ நீங்கள் விவரமாக என்னிடம் பேசுவதற்காக வந்திருக்கிற மாதிரி தெரிகிறது..  நீங்கள் என்னை விடப் பெரியவர்கள்..  தயங்காமல் அது பற்றி என்னிடம் சொல்லலாம், ஐயா.. என் வரையறைக்கு முடிந்ததைச் செய்யக் காத்திருக்கிறேன்.." என்று லேசாகத் தன் கணவனைப் பார்த்தபடி தான் சொல்வதை எந்த கோணத்தில் ப்ரியன் புரிந்து கொள்வான் என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய அவசியத்திலும் கேட்டாள்.  ப்ரியா எந்தத் தயக்கமும் இல்லாமல் கோர்வையாகப் பேசியது என்ன இவர்களிடம் கேட்க வேண்டும் அதை எப்படிக் கேட்க வேண்டும் என்று தன் மனசில் ஒரு ரிகர்சல் நடத்தி இருப்பதே போலிருந்தது..

"விஷயங்களை அலசுகிற மாதிரி நீங்க பேசற தோரணை எனக்கு மிகவும் பிடிச்சிருக்கு.. உண்மையிலேயே உங்களை மாதிரி ஒருத்தரைத் தான் நாங்க தேடிண்டிருந்தோம்..  அப்படியான ஒருத்தரைக் கண்டு பிடிச்சதில் எங்களுக்கு ரொம்பவும் மகிழ்ச்சி" என்றார் பெரியவர்.

"அதுவும் அவர் எங்கள் ப்ரியனின் மனைவியாய் இருப்பது எல்லாத்தையும் விட மகிழ்ச்சியாய் இருக்கிறது.." என்றார் இத்தனை நேரம் எதுவும் பேசாமல் இருந்த எழுத்தாளர்.  இல்லை, பெரியவர் பேசி முடிக்கட்டும் என்று அவர் காத்திருந்திருக்கலாம்.

"ஐயா.. ஒரு வேண்டுகோள்.." என்றாள் ப்ரியா.  தாழி திரண்டு வருகையில் இவள் என்ன சொல்லி விடப் போகிறாளோ என்ற பதைபதைப்பில் நெளிந்தான் ப்ரியன்.

"ஐயா.. நான் வயதில் சிறியவள்.  உங்கள் பெண் போல.  என்னை நீங்கள் என்று சொல்லாமல் நீ என்றே உரிமையுடன் அழைக்க வேண்டும்.  அதான் எனக்கும் உங்களுடன் பேச ஒரு செளஜன்ய சூழ்நிலையை உருவாக்கும்.. இது என்னுடைய வேண்டுகோள்,," என்றாள் ப்ரியா.

"பெண் போல என்ன ப்ரியா.. அசப்பில் என் மகள் சுந்தரி போலத் தான் நீ இருக்கே!" என்றார் பெரியவர்.

"அப்படியா?.." என்று கேட்டுச் சிரித்தாள் ப்ரியா. "சுந்தரி என்ன செய்யறாங்க?"

"அது என்ன 'ங்க'?..  சுந்தரி என்ன செய்யறான்னு  நீ கேட்க வேண்டாமா?" என்றார் பெரியவர்.  "அவளுக்கும் உன் வயசு தான் இருக்கும், ப்ரியா.."

கலகலவென்று சிரித்தாள் ப்ரியா.."சரி.. சுந்தரி என்ன செய்யறா.."

"அவ யு.எஸ்.லே இருக்கா..  போன வருஷம் கல்யாணமான உடனேயே புருஷனோட யு.எஸ். பிரயாணம்.."

"கொடுத்து வைச்சவங்க.." என்றாள் ப்ரியா..

"எதுக்கும்மா?"

"அங்கெல்லாம் பெண்களுக்கு சுதந்திரம் ஜாஸ்தின்னு கேள்விப்பட்டிருக்கேன்..  அந்த அர்த்தத்தில் சொன்னேன்.."

"சரியான பதில் சொன்னே, ப்ரியா..  அந்த சுதந்திரம் இங்கே ஏன் இல்லைங்கறதுக்காகத் தான் உன்கிட்டே பேச வந்தோம்.." என்றார் அரங்கராஜன்.

"எங்கிட்டேயா?.. என்ன சொல்றீங்க?.." என்று விழித்தாள் ப்ரியா.. "நான் பொதுவா சொன்னேன்.  இங்கே-- அங்கேன்னு பார்க்கும் பொழுது ஆண்-பெண்ணு வித்தியாசப்படுத்தாத சுதந்திரம் அங்கே சர்வ சாதாரணமா இருக்கற மாதிரி தெரியறது.. ஐ மீன் அது பத்தி அனுபவபூர்வமா எனக்குத் தெரியாததினாலே சரியாச் சொல்ல முடியலே..  ஆனா என்னைப்  பொருத்த மட்டில் ப்ரியன் எனக்கு நிறைய சுதந்திரம் கொடுத்திருக்கிறார்.  நான் தனிகாட்டு ராணி தான்.." என்று சொல்லிச் சிரித்தாள்.

"அப்படியா சொல்றீங்க.."  என்று எழுத்தாளர் ஏதோ சொல்ல ஆரம்பிக்கும் பொழுதே, "பாத்தீங்களா?.. அது என்ன 'றீங்க'.. உங்களுக்கும் சேர்த்துத் தான் சொன்னேன்.  அப்படியா, சொல்றே?'ன்னு கேட்டா பதில் சொல்றேன்.." என்றாள் குறும்பாகச் சிரித்தபடி.

"ஓ.. " என்றார் எழுத்தாளர் வெற்றிலைப் பெட்டியைத் திறந்தபடி. "தப்பு தான்.. இப்போ கேக்கறேன்.. அப்படியா, சொல்றே?"

"ஆமாம்.  அங்கே-- இங்கேன்னு கம்ப்பேர் பண்ணினா  தான் அந்த ஜாஸ்தி  கூடத் தெரியும்..  இங்கே என்ன   சுதந்திரத்திற்குக் குறைச்சல் இருக்கு?.. அங்கே பெண்கள் ஆபிசுக்குப் போர்ற மாதிரி இங்கேயும் போறோம்..  அவங்க சம்பாதிக்கிற மாதிரி நாங்களும் சம்பாதிக்கறோம்.. இல்லையா?.. இதெல்லாம் பெண்களுக்கு இங்கே இருக்கற சுதந்திரம் இல்லையா?"

"சுதந்திரம் தான்.. ஆனா கட்டுப்பட்ட சுதந்திரம்ன்னு நான் நெனைக்கிறேன்.." என்றார் அரங்கராஜன்..  "பெண் பறவைகள் பறக்கலாம் தான்.  ஆனா எவ்வளவு உயரத்துக்குப் பறக்கலாம்ன்னு ஒரு வரையறை-- கட்டுப்பாடு-- இங்கே இருக்கு.."

"அங்கே இருக்கற இந்திய குடும்பங்கள்லே அந்தக் கட்டுப்பாடு இல்லேங்கறீங்களா?..  இல்லை, அப்படி ஒரு கட்டுப்பாடு அவசியம் இல்லேங்கறீங்களா?" என்று கூர்மையாகக் கேள்வியைப் போட்டாள் ப்ரியா.

அரங்கராஜன் சில்வர் பெட்டிக்குள் வெற்றிலையை அவசரமாகத் தேடி எடுத்து அதன் முதுகு நீவி, நரம்பு  கிள்ளினார்.  வெற்றிலையைக் குதப்பாமல் அவருக்கு பேச்சு வராது.

அதற்குள்  இடையில் பெரியவர் குறுக்கிட்டார். "ப்ரியா..  குடும்பத்தில் இருக்கற சுதந்திரம் எல்லாம் யார் எந்த நாட்டில் இருந்தாலும் நம்ம குடும்பத்திற்குள் நாமே நிர்ணயித்துக் கொள்றது, இல்லையா?..  ஆனா சமூக சுதந்திரம் அப்படி இல்லை..   நாம் சமூகத்தையும் சமூகம் நம்மையும் எதிர் கொள்ற விஷயம் அது.   ஒரு உதாரணம் உனக்குச் சொன்னால் நாம பேசிகிட்டிருக்கிற சுதந்திரத்தை எளிமையா புரிஞ்சிக்கலாம்..."  என்று லேசாக செருமி விட்டு ஒரு கதையைச் சொல்வது போல நிதானமாக சொல்ல ஆரம்பித்தார் பெரியவர்.

"நான் போன வாரம் ஒரு புஸ்தகத்தைப் படிச்சேன், ப்ரியா..  ரொம்பவும் பழைய புஸ்தகம் அது.   'இதயம் பேசுகிறது'ன்னு புஸ்தகத்துக்கு அழகான பேர்.  மணியன்ங்கறவர் தன் உலக சுற்றுப்பயண அனுபவங்களை எழுதியிருக்கிறார்.."

"யார் ஆனந்த விகடனில் இருந்தாரே, அந்த மணியன் தானே?" என்று படக்கென்று கேட்டாள் ப்ரியா.

"அவரே தான்.  பரவாயில்லையே.. இந்த புஸ்தகங்களை மேயற பழக்கம்லாம் உனக்கும் உண்டா, ப்ரியா?.."

"உண்டான்னு கேட்டுட்டீங்களே, சார்?..  சரியான..."

"சரியான?..." என்று சிரித்துக் கொண்டே ப்ரியனைப் பார்த்தாள் ப்ரியா.

"ஓ.கே.. ஓ.கே. நா விஷயத்தைச் சொல்லி முடிச்சிடுறேன்..  மணியன் அனுபவத்தைக் கேளுங்க..  ரஷ்யாலே ஏதோ  ஏர்போர்ட்லே ராத்திரி இரண்டு மணிக்கு வெளியே வர்றார்.  அவருக்காக புக் பண்ணின தங்கற விடுதிக்குப் போகணும்..  ஒரு டாக்ஸி வந்து அவர் பக்கத்லே நிக்கறது..  டாக்ஸி டிரைவர் ஒரு பெண்..  வண்டிலே ஏறிக்கறார்.  போக வேண்டிய இடத்தோட அட்ரஸ் கார்டு காட்டறார்.  வண்டி கிளம்பறது..

"டாக்ஸியை ஓட்டி வந்த அந்தப் பெண்ணுக்கு 40 வயசு இருக்கும்.  ராத்திரி 2 மணிக்கு ஒரு பெண் ஓட்டிப் போகும் டாக்ஸியில் போர்றது அவருக்கு புது அனுபவமா இருக்கு..  நம்ம நாடா இருந்தா இது நடக்குமான்னு  அவர் கற்பனை ஓடுகிறது.  ஆனா அந்த லேடிக்கு கர்லக் கட்டை மாதிரி புஜங்கள்.
உயரம், பருமன் எல்லாம் பாத்து நடு வழிலே எவனாவது வாலாட்டினா பந்தாடி விடுவாள் என்று நினைத்துக் கொள்கிறார்.  ஆனா அந்த மாதிரி எதுவும் நிகழாது என்று போகப் போகத் தெரிந்து  கொள்கிறார்.

"மெதுவா அந்த பெண்ணோட பேச்சுக் கொடுக்கிறார்.  புருஷன் ஏதோ வேலைக்குப்  போறான்.  15 வயசிலே ஒரு பெண் இருக்கு. அப்படி  ஒண்ணும் டாக்ஸி ஓட்டித்தான்  பிழைக்கணும்ன்னு இல்லே.  இது  ஒரு ஹாபியாம், அவளுக்கு..  ஹாயாப் பேசிக் கொண்டு வருகிறாள்.   அவர் தங்கப் போற ஓட்டலில் செளகரியமாக இறக்கி தன் நாட்டிற்கு வந்த விருந்தாளிக்கு வாழ்த்துக்களைச் சொல்லி கையாட்டுகிறாள்.

"ப்ரியா..  ஒரு பெண்ணுக்கு ராத்திரி 2 மணிக்குக் கிடைக்கிற இந்த சுதந்திரத்தைத் தான் சொல்றேன்.. சமூகம் அவளுக்கு அளித்திருக்கிற சுதந்திரம் இது..   இந்த மாதிரி சில விஷயங்கள்.  பெண்களுக்காகவே அமைந்து போய் விட்ட சில சமூக சிக்கல்கள்..  இதையெல்லாம் ஃபோக்கஸ் பண்ணி ஒரு படம் எடுக்கப் போறோம்..  அதை உங்க கணவர் தான் டைரக்ட் செய்யப் போறார்.  கதை இலாகாவோட கதை ரெடி.  ஸ்பென்ஸர்லே சில காட்சிகளைக் கூட ஷூட் பண்ணிட்டோம்..  கதையோட அவுட் லைன் ஓ.கே.யே தவிர காட்சிகள்ன்னு எடுத்திண்டா சில இடங்கள்லே நொண்டி அடிக்கறது..  சில இடங்களை செப்பனிட வேண்டியிருக்கு..  அதுக்குத்  தான் உன்னோட ஆலோசனை எங்களுக்குத் தேவை..  ஒரு புத்திசாலிப் பெண்ணோட ஆலோசனை..  சரியா?..  அருமையான சப்ஜெக்ட்.  இந்தப் படம் 'ஓகோ'ன்னு ஓடித்துன்னா அப்புறம் ப்ரியனைக் கையிலே பிடிக்க முடியாது..  சரியா?.." என்று பெரியவர் சொல்லி முடித்தார்.

ப்ரியாவுக்கு எல்லாமே பிரமிப்பாக இருந்தது.

"படத்திற்குப் பெயர் வைத்து விட்டீர்களா?" என்று ஆவலோடு கேட்டாள்.

"கமலி காத்திருக்கிறாள்..."  என்றார் பெரியவர்.


(தொடரும்)


========================================================================
    நண்பர்கள்  எல்லோருக்கும்  எனது இனிய தீப ஒளி வாழ்த்துக்கள்...

================================================

Related Posts with Thumbnails